28.11.05
Team Kíb (Gilz + veiðiþjónn) skelltu sér inn á Kaldadal á laugardaginn. Planið var að kíkja aðeins í kjarrið og halda síðan inn á Eyfirðingaleið með það fyrir augum að komast á Skjaldbreið.
Fasismi - en ekkert hardcore
Nettur fasismi um morguninn enda getur það skipt sköpum að vera fyrstur á svæðið þegar haldið er á fjölfarnar veiðislóðir. Það átti líka eftir að koma á daginn því þegar við lögðum bílnum snarstoppaði bíllinn á eftir okkur og snéri við.
Á veiðislóð
Bjarminn af tunglinu lýsti okkur leiðina enda varla farið að birta þegar við lögðum af stað. Héldum inn með ánni og ætlum að þræða kjarrbrúskana einn af öðrum, nýfallinn snjór var yfir öllu og stillt veður. Rebbi hafði greinilega verið á ferðinni um nóttina því sporin eftir hann voru út um allt. Fljótlega eftir að við komumst í kjarrið sé ég tvær rjúpur, þær forða sér þó áður en við komumst í færi. Góður fyrirboði og veiðieðlið tekur völdin. Áfram höldum við inn með kjarrinu, Skabbi fælir fyrst upp eina staka og síðan 15 fugla hóp án þess að skotum sé hleypt af. Við fylgdumst með hópnum á flugi töldum okkur hafa góða vísbendingu um hvert hann hefði farið. Eftir smá leit sé ég hvar þær eru og kalla Skabba til mín. Við læðumst að þeim, komumst í dauðafæri án þess að þær verði varar við okkur og fellum sitt hvorn fuglinn. Þrátt fyrir mikla leit finnum við ekki hópinn aftur og var það miður.Gil dauðans
Áfram höldum við inn að gili sem er innst í dalnum. Skabbi sér fljótt tvo fugla ofan í gilinu og fellir annan, hinn flýgur inn eftir gilinu og við á eftir. Fljótt er ég þó stoppaður með þeim fleygu orðum: "Komdu hérna mannfjandi!" Skabbi hafi séð hóp og fannst ég eitthvað seinn að bregðast við. Ég klöngrast ofan í gilið til hans. Rjúpurnar sýna á sér fararsnið, við skjótum á þær sitt hvoru skotinu þrátt fyrir langt færi en með litlum árangri. Hópurinn skiptir sér í tvennt, annar hlutinn flýgur út í buskann en hinn flýgur inn eftir gilinu. Við ákveðum að elta þann síðar nefnda. Röltum af stað á sitt hvorum gilbarminum og ekki líður á löngu þar til við sjáum hvar hópurinn hefur komið sér fyrir ofan í gilinu. Styggð kemur þó að þeim og þær setja stefnuna út gilið. Skabbi fær ágætt flugfæri en ákveður að skjóta ekki þar sem hann hefði örugglega hitt... mig (þar sem ég stóð hinum megin við gilið)! Ég ákveð að athuga hvort þær hafi allar flogið af stað, og viti menn, ein eftirlegu kind situr ofan í gilinu hreyfingarlaus. Ég miða lengi og vel á hana en kann ekki við að skjóta svona bara til öryggis. Klöngrast niður gilið í átt að henni en þegar ég er kominn hálfa leið sprettur hún af stað. Hún komst þó ekki langt og var felld á flugi.
Skabbi var farinn að ókyrrast og hélt af stað niður með gilinu á eftir hópnum, ég fylgi í húmátt á eftir. Þrír fuglar sitja í makindum sínum hinu megin við gilið. Skabbi klöngrast ofan í gilið og nær að fella tvo fugla í samam skotinu, þrátt fyrir að hafa bara séð annan þeirra að eigin sögn. Sá þriðji flýgur enn á ný inn gilið og ég á eftir honum. Á meðan Skabbi gengur frá sínum fuglum og talar við tvo gamla karla finn ég fuglinn sem slapp. Hann hafði flogið og sest á sama stað og hópurinn hafði verið á áður. Ég sé hann, hann sér mig. Ég byrja að klöngrast ofan í gilið, hann byrjar að klöngrast upp úr því. Allt í einu flýgur hann af stað en kemst ekki langt.Sjö fuglar komnir í hús og varla komið hádegi. Á sama tíma og við höfðum verið í fugli nánast allan morguninn var lítið sem ekkert um skothvelli í nágreninu. Gömlu karlarnir sem Skabbi talaði við höfðu til að mynda bara séð þrjá fugla.
Á leið í bílinn
Upp úr þessu setjum við stefnuna á bílinn. Skabbi fælir upp eina en hittir ekki. Stuttu seinna fæli ég upp aðra og hún sleppur ekki. Við komum í bílinn með fjóra fugla hvor og ekki er hægt að segja annað en að við séum alsælir með það.
Bílastæðið
Við höfðum ekkert kíkt í kjarrið við bílinn um morguninn og ákváðum því að gera það. Hendum bakpokunum af okkur og höldum af stað. Allt í einu fælir skabbi upp þrjár, býr sig undir að skjóta en, úpps, gleymdi að taka öryggið af. Það kemur ekki að sök því tvær þeirra fljúga í átt til mín, önnur er tekinn á flugi en hin sitjandi stuttu seinna. Ótrúlegt, allt í einu komnar tvær rjúpur í viðbót. Skabbi röltir af stað til mín og fælir þá upp stakann fugl. Hann flýgur af stað en sest ekki langt frá mér. Ég hendi frá mér hinum tveimur fuglunum, elti hann og felli. Þrír fuglar komnir og það ekki nema 100 m frá bílnum. Skabbi spyr hvort ég þurfi ekki að fara með aflann í bílinn, eflaust nett pirraður á að hafa ekki fengið neinn af fuglunum sem hann jú fældi upp. Ég byrja að ganga frá fuglunum en hrekk allt í einu upp við tvo skothvelli. Skabbi fellir tvo fugla og setur stefnuna á bílinn með aflann. Ég æsist upp og held aftur af stað. Í þetta skipti fæli ég upp fjóra fugla án þess að ná neinum þeirra. Þeir fljúga frekar stutt en lenda nánast á veginum. Að svo stöddu ákváðum við að láta þetta gott heita enda hættulegt að leyfa minkseðlinu að ná völdum.
Fallegt veður, góður félagsskapur, 13 rjúpur í hús, er hægt að biðja um meira?
Skoða eldri færslur >>
