Vonlausar veiðiferðir > Auðkúluheiði

Helgin 24. ágúst til 26. ágúst - Skarpó, Kollum, Giggús og Sekkurinn

McRenis skrifar: SNILLD! Eina orðið sem mér dettur í hug til að lýsa nýafstaðinni veiðiferð er SNILLD!

Það er ekki vegna þess að veðrið hafi verið geðveikt gott. Það er ekki vegna þess að við höfum veitt ógeðslega mikið af gæsum. Þessi ferð var SNILLD! vegna útiverunnar og félagsskaparinns.

Ferðin byrjaði snemma um eftirmiðdaginn á föstudaginn. Við hættum snemma í vinnunni til þess að geta náð kvöldfluginu um kvöldið. Vorum að rúlla út úr Mosfellsdalnum (þetta er ekki fokkíng bær) rétt fyrir kl. fjögur, áttum reyndar eftir að versla. Stoppuðum við því í KB (ekki KÍB) og hófumst handa við að versla. Þetta reyndist léttara verk en oft áður því MatarFasistinn (a.k.a. Skabbi) sat á sér og ég og Kolli höfðum nánast frjálsar hendur við innkaupin. Fasisminn braust reyndar fram þegar Skabbi gjörsamlega strækaði á súkkulaði-hrískökuna sem mér og Kolla hafði tekist að lauma í matarkörfuna. Áfram hélt ferðin og næsta stopp var á Brú. Þar vorum við búnir að ákveða að fá okkur hammara. En sökum þess að við vorum orðnir tæpir á tíma og að Elliheimilið Grund hafði ákveðið að fara með vistmenn í mat á Brú, þá létum við samlokur duga. Þriðja stoppið var svo á Blönduósi þar sem ég hljóp inn og keypti kol, þau gleymdust í KB. Þrátt fyrir þrjú stopp á leiðinni tókst okkur að gleyma að fylla vatnsbrúsan og vorum við því vatnslausir.

Þegar við vorum komnir upp á heiði dembdist þoka dauðans yfir okkur og skyggnið ekki nema 20 metrar. Fundum samt Giggús (sem kom að norðan) og slóðan að veiðilöndunum. Vorum við komnir á staðinn rétt rúmlega átta og skelltum okkur beint í gallann og drifum okkur út. Ákveðið var að skipta liði, ég og Skabbi vorum Camo-gengið en Giggús og Kolli voru Vöðlons. Vöðlons fóru í barðið hjá vatninu, staður sem þekkt er fyrir veiðileysi, en Camos fóru og földu sig bak við steina hjá litlum polli. Til að gera langa sögu stutta þá heyrðu báðir hópar í fullt af gæs en hvorugur sá neitt vegna þoka dauðans. Þar sem ekkert var að gerast þá drifu Camos í því að tjalda en Vöðlons sátu eitthvað lengur við (væntanlega til að þurfa ekki að tjalda). Þegar við vorum búnir að tjalda Marmot-höllinni og WBOS-tjaldinu, þá var gúffað og síðan farið í háttinn, enda ræs eftir rúma 3 tíma.

Guðni ræsti í morgunflugið og við drifum okkur út eftir að hafa downloadað smá skyr.is. Ákveðið var að skipta liðunum þ.a. einn vöðlon og einn camo voru í hvoru liði. Ég og Kolli ætluðum út að vatninu, en Skabbi og Giggús ætluðu með gervigæsirnar niður að lækknum. Ég og Kolli röltum af stað og fljótlega fengum við flug, tveir njósnarar flugu yfir okkur. Kolli ætlaði að skjóta á þá en hann hafði gleymt að cocka skot í hlaupið og því gerðist ekkert þegar hann tók í gikkinn. Eftir þessi hjákátlegu mistök héldum við áfram göngunni. Aftur komu tvær gæsir, skutum við báðir en hittum ekkert (væntanlega vegna stífra skotæfinga undanfarið). Áfram hélt gangan sem var farinn að verða mun lengri en ég hélt. Enn fengum við njósnara, hann var einn í þetta skiptið. Við skutum á hann en áttum aldrei séns enda njósnarinn í skotheldri brynju (það var allavega niðurstaða míns og Kolla). Löbbuðum áfram og sáum tvær gæsir ég skaut fyrst og lá hún í fyrsta skoti. Kolli skaut líka en særði hina gæsina þ.a. hann þurfti að hlaupa á eftir henni. Það var stutt hlaup og gæsin lá dauð stuttu seinna. Nú var gangan orðin svo löng að við ákváðum að taka upp GPS-tækið til að átta okkur á stöðunni. Við fundum út að við höfðum labbað allt of langt til hægri þ.a. við ákváðum að taka vinstri beygju, það eina sem við gleymdum að taka með í reikninginn var að meðan við vorum að skoða GPS-tækið höfðum við snúið okkur í 180°, þ.a við fórum ennþá lengra til hægri! Löbbuðum aðeins lengur og fundum Twilight-Zone vatnið! Eftir að hafa labbað eftir því í dágóða stund og ráðfært okkur við GPS-tækið þá ákváðum við að halda aftur að bílnum enda nánast orðið bjart. Fengum okkur aðeins í svanginn þegar við komum aftur en fórum síðan beint að sofa. Skabbi og Giggús komu þó nokkuð á eftir okkur og merkilegt nokk þá höfðu þeir líka fengið eina gæs á kjaft. Strákarnir skáluðu í ónefndum miði og síðan var sofið til hádegis og rúmlega það.

Þegar við vöknuðum aftur var þoka dauðans farið að létta. Við ákváðum að fara í Recon leiðangur og skoða aðeins nánasta umhverfi. Fátt markvert gerðist á leiðinni. Við gengum þó fram á rollu sem var að niðurlotum kominn. Eftir ráðleggingar frá líffræðingnum í hópnum þá reistum við hana við og komum henni í grasbala þ.a. hún hefði eitthvað að bíta. Allir vorum við þó svartsýnir á að hún lifði af. Ég ákvað að halda heim á leið og setja kolinn í gang en strákarnir ákváðu að rannsaka meira. Á leiðinni að bílnum fældi ég upp tugi gæsa og meira segja 11 rjúpur, þær fengu allar að lifa enda greinilega búnar að kíkja á dagatalið og voru því ekkert stressaðar. Strákarnir gengu fram á aðra rollu, í þetta skiptið var hún aldauð. Einnig fundu þeir gjöful gæsalönd sem ákveðið var að nýta í framtíðinni.

Eftir að hafa grillað, SNILLDAR kótur og með því, fóru fram sértækar björgunaraðgerðir til að bjarga WBOS tjaldinu frá bráðum bana. Guðni lagði bílnum sínum alveg uppvið tjaldið og myndaði þannig nóg skjól til að tjaldið tórði. Eftir þessar björgunaraðgerðir héldum við af stað.

Við ákváðum að fara allir á morgunflugsstaðinn Guðna og Skabba. Vöðlons voru í felum hjá gervigæsunum en ég og Skabbi fórum aðeins lengra niður með læknum og komum okkur fyrir þar. Fljótlega kom þoka dauðans og uppúr því fórum við að heyra í gæsum. Allt í einu komu þrjár fljúgandi yfir læknumm, ég og Skabbi biðum eftir að þær voru komnar í færi, skutum á þær en ekkert gerðist. Stuttu seinna heyrum við skothvelli hjá Vöðlons, allt í einu lít ég upp og sé að gæsirnar þrjár höfðu eitthvað fælst við skothvellina hjá Vöðlons og ákveðið að snúa við og fljúga beint yfir mig og Skabba. "Skabbi það eru þrjár gæsir að fljúga yfir okkur!" segi ég og skýt eina sem dettur niður steindauð í fyrsta skoti. Skabbi stekkur til og miðar en gleymir að taka öryggið af byssunni og ekkert gerist. Ekkert meira gerist og við löbbum fljótlega til Kolla og Guðna. Þar kemur í ljós að Kolli hafði skotið gæs en heldur að hann hafi týnt henni. Guðni skaut líka eina. Seinna komust þeir að þeirri niðurstöðu að Guðni hefði skotið gæsina sem Kolli hafði sært og týnt. Drifum okkur upp í bíl og fengum okkur kakó og stroh og síðan beint í háttinn.

Guðni ræsir okkur út í morgunflugið kl. hálf sex (tveimur tímum eftir planað ræs!). Enginn nennti út nema Veiðifasistinn (a.k.a. Guðni), enda orðið allt of bjart. Giggús rölti niður að gervigæsunum og varð heldur betur hissa, því þær höfðu fjölgað sér. Þegar hann reynir að nálgast þær þá höfðu sumar gervigæsirnar lært að fljúga og flugu þær af stað. Veiðifasistinn kom því aftur tómhentur en við vorum allir frekar súrir (samt aðallega Skabbi) enda hefðum við drullast á lappir á réttum tíma, þá hefðum við fengið flug.

Sváfum vært til ellefu en drulluðum okkur þá á lappir, fengum okkur að borða og brunuðum í bæinn.

Þetta var SNILLDAR ferð! (og þetta hefði verið snilldar helgi ef helvítis hollendingurinn hefði skorað úr helvítis vítinu!) Strunsi skrifar: Skilmerkileg og ítarleg veiðisaga hjá þér, minn kæri herra Sindri.

Best að ég bæti örlítið upp á það sem vantar, aðallega það sm gerðist í morgunfluginu hjá okkur Giggsa (a.k.a the kike team).

Eftir að við höfðum komið okkur fyrir utaní barði við fallegan grasbala fóru að heyrast skothvellir frá hinu krúinu (a.k.a the dyke team). Eins og sannir vinir hugsuðum við þeim þegjandi þörfina. Skömu seinna fóru gæsirnar í okkar lofthelgi að láta á sér kræla en sökum títtnefndrar Þoku dauðans sáum við ekkert. Ekki leið þó á löngu þar til fyrsti fuglinn gerði vart við sig, stealth njósnari sem skaust yfir barðið á mach3 og og hvarf jafnhljóðlaust og hann birtist út í þokuna án þess að við Giggús gætum svo mikið sem lyft byssunum. Ekki þurftum við að bíða lengi eftir næsta fugli en það var stakur fugl sem setti sig niður við árbakkann í ca. 50 metra færi og spígsporaði þar um sallarólegur. Giggús varð alls óvar við fuglinn þegar hann settist en ég var að búa mig undir að fikra mig í skotstöðu og fella þennann hrekkleysingja. Það sem vildi honum til lífs var að hópur 6 gæsa kom fljúgandi yfir ána í áttina til okkar í þann mund sem ég ætlaði af stað. Þær komu í fínt skotfæri við okkur og við tæmdum byssurnar á þær. Giggús var skotstjóri en brást e-ð bogalistin því öll hans skot geyguðu. Ég aftur á móti felldi fugl í fyrsta skotinu og er ansi hræddur um að ég hafi sett nokkur högl í anna fugl í skotunum 2 sem fylgdu. Við ráfuðum sv umm í þokunn til að reyna að finna særða fuglinn en það var eins og að leyta að nál í heysátu enda vonlaust að segja til um í hvernig ásigkomulagi fuglinn var. En allavega við komum okkur fyrir í barðinu, súrir með að hafa sært fugl og misst en Guðnu þó talsvet súrri með sinn veiðiskap.

Eftir þetta flug vorum við báðir komnir með njálg og ákváðum að fá okkur smá labbitúr meðfram ánni. Eftir smá labb kemur fljúgandi til okkar gæsafjölskylda í ákjósanlegast skotfæri sem ég hefi lent í. Í þetta sinn skiptum við Guðni um hlutverk, ég var kretíndvergurinn sem dúndraði öllum mínum skotum út í loftið en Guðni felldi fugl í fyrsta skoti. Í kjölfarið fékk svo Guðni kennslustund í því hvernig EKKI skal aflífa særða gæs. Án þess að ég vilji vera með nein smáatriði hefir Giggús nú hlotið indíánanafnið Trampandi Skúnkur.

Eftir þetta gátum við báðir verið sáttir með að hafa fengið fugl en súrir mð okkar framistöðu að öðru leyti. Héldum því til baka í basecamp með fenginn og skáluðum fyrir sjálfum okkur og frábærri ferð.

Í alla staði snilldarferð þó svo að skytturnar hefðu mátt vera ögn markvissari.

LIFI VONLAUSA VEIÐIFJELAGIÐ OG SKEMMTILEGUSTU VEIÐIFERÐIR Í HEIMI!!!!! Skoða eldri færslur >>