Vonlausar veiðiferðir > sirka Botnssúlur
15. október - Fabian og McRenis
Skabbon skrifarRjúpan byrjar með stæl!
Á meðan Skabbi og Sindri massa rjúpurnar liggja spaðarnir andvaka.Við Dindri fórum skottúr upp í (heh) Súlur í gærmorgun. Lögðum af stað klukkan hálfsex í rigningu og kolniðamyrkri. Mirkrið reyndist okkur talsverður þrándur í götu þar sem það huldi Botssúlurnar svo fullkomnlega að við keyrðum framhjá þeim á fullu spani og enduðum á því að arka upp á allt annað fjall. En hvað með það, við byrjuðum að labba um leið og birti sem va um klukkan 7. Rigningarsuddi en annars bærilegt veður. Til að gera langa sögu stutta þá gengum við ægætan hring á fjallin, sáum e-ð af fugli og felldum 6 stykki, Sindri 4 en ég 2. E-ð var af köllum á svæðinu en ekkert hræðilega mikið. Það sem stóð uppúr var ótrúleg hittni Sindra "Tell". Við gengum framá stóran hóp, ca. 20 fuglar sem fældust upp umleið og þeir sáu okkur en urðu að fljúga framjá sindra þar sem strekkingsvindur var þá á fjallinu. Ekki skipti neinum togum um að það að Sindri mundar hólkinn og plokkar niður 3 rjúpur í jafnmörgum skotum. Það eina sem ég gat gert var að gapa eins og nefapi yfir þessu undri og fýra svo skotunum mínum út í loftið eins og algert kretín. Ótrúleg byrjendaheppni! Rigningin tók svo að ágerast þegar leið á morguninn og þar sem fjallið var nú ekki mjög stórt ákváðum við bara að brenna niðrí bíl um hádegisbil en báðir orðnir blautir inn að beini.
Í alla staði prýðileg ferð og gaman að sjá að enn leynist líf í (heh) Súlunum.
P.S. Myndasíðan hans Sírna virðist ætla verða þrekvirki. Heill sé þér Sírnir Hommalegi!!
Skarpion skrifar ennfremur
Okkar maður fyrir norðan fór við annan fljúgandi fagga í Hlíðarfjall (!!!) í gær og ótrúlegt nokk, hafði ekkert. Fór hring eftir hring í nýju lyftunni en engan sá hann fuglinn. Enda er hann meira að hugsa um tillann á sér þessa dagana....Og það skal skráð í sögubrækur að Graðni durri er undirróðsmaður sem reyndi að fá gesti til að yfirgefa Gæsaveisluna til að fara í bæinn eftir mat!! Hvílík ósvífni!!
KIKE!!
Renis skrifar
Framhaldsveiðisagan (til að gera stutta sögu lengri) Við lögðum af stað kl. 5:30 að staðartíma. Ég var þreyttari en allt sem þreytt er enda sátt ég að kaffidrykkju fram yfir miðnætti þegar ég drattaðist heim og fór að taka mig til. Skabbon mætti á bílnum ódrepandi, jeppanum hans pabba síns sem er orðinn 14 ára, og við lögðum í'ann. Þegar við keyrðum út úr bænum var einsog við keyrðum í svarthol, myrkrið var yfirþyrmandi. Við sáum þrjá flóðabíla á leiðinni sem allir héldu upp á Uxahryggi. Loks fundum við afleggjara þótt það væri ekki rétti afleggjarinn og eftir að hafa beðið í svona 1/2 tíma þá fórum við að græja okkur.Veiðin
Við héldum af stað þrátt fyrir að það væri enn rökkur og vorum komnir á veiðislóð þegar það var akkúrat orðið nógu bjart. Fljótlega uppúr því heyrðum við skothvell sem var einmitt það sem ég þurfti til að koma adrenalín flæðinu í gang. Eftir að hafa gengið utan um gil dauðans sáum við þrjár rjúpur. Þær voru ansi langt í burtu (utan skotfæris?) og áður en við gátum skipulagt battleplanið þá voru þær farnar, rjúpurnar voru greinilega ekki í kúri-stuði. Lítið hægt að gera í því.Áfram hélt gangan og þegar ég og Skabbi vorum hvað niðursokknastir í samræðum þá flýgur Lone-Ranger framhjá okkur. Skabbi hlammar einu skoti en hittir ekki enda vorum við allt of lengi að bregðast við.
Áfram heldur gangan og er kominn smá hundur í Skabba enda þekktur fyrir að sætti sig ekki við veiðileysi. Við komum að mjög veiðilegum snjóskafli í einni hlíðinni. Við ákveðum að Skabbi fari fyrir ofan en ég fyrir neðan. Við tökum ekki nema nokkur skref þegar upp flýgur u.þ.b. 20 rjúpna hópur. Ég tók ekki eftir honum fyrr en Skabbi kallar á mig. Þá gríp ég í byssuna og felli þrjár úr hópnum í jafnmörgum skotum. Þær liggja allar steindauðar en ég sé að ein af hópnum hefur dregist aðeins aftur úr honum. Ég hleð einu skoti í byssuna ok skýt á hana en hitti ekki, Skabbi plaffar líka á hana en hittir ekki. Hann hafði ekki getað gert mikið á meðan á lætin voru sem mest í mér enda stóð ég nokkurn veginn mitt á milli hans og hópsins. Ég reyndar hélt að hann hefði fellt einn fugl en eftir smá leit og samskipti okkar á milli komumst við að svo var ekki. Það eina sem spillti fyrir var að þegar að átti að festa atburðinn á minni kom í ljós að Leican var batteríslaus vegna ofnotkunnar í gæsaveislunni.
Skítviðri
Áfram hélt gangan en lítið sáum við af fugli. Hittum reyndar einn furðufugl sem var einn á ferðinni, hann hafði tekið tvær með útúr flottu tvíhleypunni sinni og hneykslaðist mikið á einhverjum gaurum sem voru með stórskotahríð en hittu ekki neitt. Fljótlega eftir þetta skutust þrjár rjúpur yfir hausinn á okkur en við gátum lítið gert enda flugu þær ansi hátt og við tókum eftir þeim allt of seint. Fátt markvert gerðist annað en það að veðrið virtist fara versnandi og við vorum komnir það hátt í fjallinu að það var hálfgerð þoka/lágskýjað.Nú var ákveðið að skipta liði. Ég ætlaði að fara öðru megin við smá klett sem við sáum en Skabbi ætlaði að fara hinu megin. Þegar betur var að gáð kom í ljós að ég komst ekki þá leið sem ég ætlaði mér og þurfti að snúa við. Þetta tók þó nokkurn tíma og þegar ég kom til baka var Skabbi kominn í "Where's Waldo" leikinn. Hann hafði þá klöngrast niður þverbratta hlíðina af því að hann hélt að ég væri þar. Þegar ég var orðinn þreyttur á leiknum ákvað ég að best væri að hitta bara Skabba hjá bílnum og vonaði bara að hann væri ekki svo mikið kretín að hafa slasað sig eitthvað.
Strunsi Frunsi Strunsar
Á leiðinni að bílnum var þó nokkuð mikið af mannasporum þ.a. ég var ekkert voðalega bjartsýnn á meiri veiði. Mér varð þó að ósk minni þegar ég gekk fram á fjögurra rjúpna hóp sem stóðu hátt í hlíðinni fyrir ofan mig. Þær sáu mig um leið og ég sá þær og voru farnar að ókyrrast. Ég ákvað að reyna að komast aðeins nær og skjóta þær þegar þær flýgju. Þetta gekk eftir og náði ég einni af ferkar löngu færi með tveimur skotum. Eftir að hafa gúffað smá nesti ákvað ég að strunsa í átt að bílnum. Ég lenti í smá eltingaleik við eina rjúpu á leiðinni en hún hafði betur. Þegar ég átti svona klukkutíma göngu að bílnum sé ég Strunsa Frunsa aðeins á undan mér. Hann hafði tekið tvær eftir að hann hætti í "Where's Waldo" leiknum og við strunsuðum í bílinn.Á leiðinni heim var farið að gæta ógurlegrar þreytu enda vorum við búnir að ganga 14 km (skv. GPS), upp og niður fjallshlíðina, í slagviðrinu (svo ekki sé minnst á fyrri afrek helgarinnar!). Ef ekki hefði verið smá kaffilögg á brúsanum hefðu við eflaust endað út í skurði einhversstaðar. Toppferð hjá veiðideildinni í vonlausa.
Hinir í vonlausa verða bara að fara seinna þegar það er ekki svona vont veður! Skoða eldri færslur >>
